അഭയയുടെ ഭയം മാറുന്നു.

അഭയ ആദ്യം സ്കൂളിൽ വന്നപ്പോൾതന്നെ ഞങ്ങൾ വിഷമത്തിലായി. “ഈ സർക്കാരിന്റെ കാര്യമേ!!!!! സംയോജിത വിദ്യാഭ്യാസംപോലും. നേർബുദ്ധിയുള്ളതിനെപ്പോലും ഇവിടെ ശരിയാക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. പിന്നെയല്ലേ അവികസിത ബുദ്ധിയായ ഈ കുട്ടിയെ. ഞങ്ങളുടെ തലവിധി!!!!“

അഭയ.

ഭയന്ന് ഒരു മൂലയിലിരിക്കും!!!

ഇടക്കിടയ്ക്ക് ആരോടും അനുവാദം ചോദിക്കാതെ സ്കൂൾ പറമ്പിലേയ്ക്ക് നടക്കും.

ഞങ്ങൾ പിന്നാലെയെത്തി തിരിച്ച് ക്ലാസ്സിലേയ്ക്ക് വലിച്ചുകൊണ്ടുവരും.

എന്നും ഉച്ചയാകുമ്പോൾ അഭയയുടെ അമ്മ സ്കൂളിലെത്തും.
മകൾക്ക് കഞ്ഞി വാരിക്കൊടുക്കും.

എല്ലാകുട്ടികളും മികവിലേയ്ക്ക്!!!!!!!!!!

സംയോജിത വിദ്യാഭ്യാസം വ്യക്തിയുടെ അവകാശം!!!!!!!!!

ഒറ്റപ്പെടലാണ് ഏറ്റവും വലിയ വേദന!!!!!!!!!

ഒറ്റപ്പെടുത്തലാണ് ഏറ്റവും വലിയ പാപം!!!!!!!!!

ഞങ്ങൾ ശ്രമിയ്ക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു.

അഭയയെ നിരീക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങി.

അവൾക്ക് സംസാരിക്കാൻ സാധിക്കുന്നില്ല.

ഭാഷണവൈകല്യമല്ല. പദസമ്പത്തില്ല.

അഭയയോട് കൂടുതൽ സംസാരിക്കണം.
ഞങ്ങൾ ഊഴമിട്ട് അവളോട് സംസാരിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.

അമ്മയെക്കുറിച്ച്, വീട്ടിനെക്കുറിച്ച്, കിളിയെക്കുറിച്ച്, ചേട്ടനെക്കുറിച്ച്, പൂച്ചയെക്കുറിച്ച്

അങ്ങനെ നൂറ് കാര്യങ്ങൾ.

അത്ഭുതം.!!!!!!!!

അഭയ ഒരു കിലുക്കാമ്പെട്ടിയായി മാറി.

അവൾക്കിപ്പോൾ ഞങ്ങളോട് ആയിരം കാര്യങ്ങൾ പറയാനുണ്ട്.

സ്ക്കൂളിനെക്കുറിച്ച്, കൂട്ടുകാരെക്കുറിച്ച്, മരത്തെക്കുറിച്ച്, കുഞ്ഞിനെക്കുറിച്ച്

അങ്ങനെയങ്ങനെ ഏറെ!!!!!!!!!!

അവളിപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ പിറകിൽനിന്ന് മാറില്ല.
ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഒരു ശല്യമായി തോന്നാറുണ്ട് എങ്കിലും
ഞങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോൾ അത് ആസ്വദിക്കാനാവുന്നു.

അഭയയുടെ ലോകം കൂടുതൽ വലുതായിരിക്കുന്നു.

ബി. ആർ. സി യിലെ സുനിജ ടീച്ചർ വല്ലപ്പോഴും വരുന്നത് ഞങ്ങൾക്ക് ഒരാവേശമാണ്.
അഭയയെ സമീപിക്കുവാനുള്ള പുത്തൻ തന്ത്രങ്ങളുമായാണ് ടീച്ചർ എപ്പോഴുമെത്തുക.

ക്ലാസ്സ് മുറിയിൽ തൂക്കിയിട്ടിരുന്ന പുസ്തകസഞ്ചി കഴിഞ്ഞ ദിവസം അവൾക്ക് തൊട്ടിലായി. അതിനുള്ളിലെ പുസ്തകം കുഞ്ഞുവാവയും.

അമ്മ കുഞ്ഞിന് പാലുകൊടുത്ത്, തൊട്ടിലിൽകിടത്തിയുറക്കി, വീട്ടുപണികൾ ചെയ്തു. ഇതിനിടയിൽ കുഞ്ഞ് ഉണർന്ന് കരഞ്ഞു. അമ്മ അസ്വസ്ഥയായെങ്കിലും വീട്ടുപണികൾക്കിടയിൽ ഓടിയെത്തി കുഞ്ഞിനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

ഞങ്ങൾ ഈ കാഴ്ചയെ എന്തു പേരിട്ടു വിളിക്കും.

വിവരണം?

നാടകീകരണം?

അഭിനയം?

സംഭാഷണം തയ്യാറാക്കൽ?

കഥാരചന?

മൈന്റ് മാപ്പിംഗ്?

എന്തായാലും ഞങ്ങളുടെ അഭയ വളരുകയാണ്. ശരീരംകൊണ്ടല്ല. മനസ്സുകൊണ്ട്!

കളിയോടവും കാഞ്ചനത്തേരും

കൃഷ്ണേന്ദു (നാലാം ക്ലാസ്സ്)
ശ്രീ. സി. കെ. രാമകൃഷ്ണൻ എഴുതിയ ഈ പുസ്തകത്തിൽ 40 കവിതകളാണ് ഉള്ളത്. പക്ഷികളെയും മൃഗങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള കവിതകളാണ് ഇതിൽ. കൊച്ചു കുട്ടികൾക്ക് ഇണങ്ങുന്ന
അറിവ് പകർന്നു കൊടുക്കുന്നതിനു സഹായകമായ കവിതകളാണ് ഇതിൽ ഉള്ളത്. മാത്രമല്ല ഈ കവിതകൾ പെട്ടെന്ന് പഠിച്ചെടുക്കാനും കഴിയും.

 സമാഹാരത്തിലെ തുമ്പിയും തുമ്പപ്പൂവും എന്ന കവിതയാണ് എനിയ്ക്ക് ഏറ്റവും
ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്. ഒരു തുമ്പപ്പൂവിനോട് നിന്റെ വെണ്മ എനിയ്ക്ക്കൂടി തരുമോ എന്ന്‌ തുമ്പി
ചോദിക്കുന്നു.

 കവിതകൾ വായിക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിലൂടെ പോകുന്നത് വിവിധ വിചാരങ്ങളാണ്.
തൂവെള്ള നിറമുള്ള തുമ്പപ്പൂവിന് ഇത്രയും ശോഭിതമായനിറം എവിടുന്നാണ് കിട്ടീയത്. പാൽക്കട്ടിയ്ക്ക്പോലും ഇത്രയും മനോഹരമായു തൂവെണ്മയില്ല. ഇത്ര വെണ്മ കിട്ടാൻ തുമ്പപ്പൂ എന്ത് ഭാഗ്യമാണ് ചെയ്തത്. എന്നൊക്കെ എന്റെ മനസ്സിലേയ്ക്ക് കടന്നുവന്നു.

52 പേജുള്ള ഈ പുസ്തകം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്നത് ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്സ് ആണ്. ഇതിന്റെ വില 30 രൂപ.

ക്രിസ്തുമസ്സ് അപ്പൂപ്പൻ

ആകാശ്. എസ് (മൂന്നാം ക്ലാസ്സ്)

കുടവയറൻ ആരാണല്ലൊ

അയ്യേ അതറിഞ്ഞുകൂടേ

ക്രിസ്തുമസ്സ് ആഘോഷിക്കും നാളിൽ

ഒരപ്പൂപ്പൻ വരുന്നല്ലോ

പൊട്ടിച്ചിരിയുമായ് വരുന്നു.

അതാണ് ക്രിസ്തുമസ്സ് അപ്പൂപ്പൻ

നമ്മുടെ പ്രിയ അപ്പൂപ്പൻ.

തേനീച്ചകളുടെ നൃത്തം.

അമ്മു. ആർ (നാലാം ക്ലാസ്സ്)

ഞാൻ വായിച്ച കഥാപുസ്തകമാണ് ‘നൃത്തം ചെയ്യുന്ന തേനീച്ചകൾ‘. ശ്രീ. രഞ്ജിത്ത് ലാൽ എഴുതിയ ഈ കഥ എനിയ്ക്ക് വളരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. എനിയ്ക്ക് തേനീച്ചകളെക്കുറിച്ച് വളരെ കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ ഈ പുസ്തകം പ്രയോജനപ്പെട്ടു.  തേനീച്ചകളുടെ ജീവിതരീതികളെക്കുറിച്ചും മറ്റും വളരെ ലളിതമായി ഈ പുസ്തകത്തിൽ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. സമൂഹജീവികളായ തേനീച്ചകളുടെ ചിട്ടകളും ക്രമങ്ങളും ഏവരേയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തും. കൂടിനുമുന്നിൽ പറക്കുന്ന തേനീച്ചകൾ നൃത്തം ചെയ്യുന്നതുപോലെയാണ്. അതു കാണാൻ നല്ല രസമായിരിക്കും. ഈ പുസ്തകം എനിയ്ക്ക് വളരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.